| • چکیده : |
,"دكتر دوسوتو یك موش دندانپزشك ماهر بود. او حتی حیوانات بزرگتر از خویش را نیز درمان میكرد، اما چون یك موش بود از پذیرفتن گربهها و سایر حیوانات وحشی خودداری میكرد. تا این كه یك روز روباهی به مطب او آمد كه دنداندرد شدیدی داشت. روباه آنقدر التماس كرد تا دكتر قبول كرد او را درمان كند. دكتر پس از معاینه، دندان او را كشید تا به جای آن یك دندان مصنوعی دیگر بگذارد. در حین درمان دكتر دوسوتو و دستیارش، كه در واقع همسرش نیز بود، متوجه شدند كه روباه میل شدیدی به خوردن آنها دارد. دكتر پس از كشیدن دندان به روباه گفت كه فردا دندان مصنوعیاش حاضر است. شبهنگام دكتر و همسرش كه نگران رفتار روباه بودند برای حفاظت از خویش نقشهای كشیدند و سپس به خواب رفتند. فردای آن روز روباه به مطب آمد و پس از كارگذاشتن دندان توسط دكتر دوسوتو، تصمیم گرفت آنها را بخورد. در این هنگام دكتر گفت: "من و همسرم یك تركیب فوقالعاده ساختهایم و شما با یكبار استفاده كردن از آن میتوانید خودتان را برای همیشه از دنداندرد خلاص كنید". روباه نیز اظهار تمایل كرد كه از این تركیب جدید استفاده كند. اما پس از استفاده متوجه شد كه نمیتواند دهانش را باز كند زیرا دندانهایش به هم چسبیده بودند. دكتر به او گفت كه این از تاثیرات آن تركیب است و تا یكی دو روز نمیتواند دهانش را باز كند. روباه كه گیج شده بود وقتی متوجه شد چارهای ندارد با ایما و اشاره تشكر كرد و از مطب بیرون رفت. بدینترتیب دكتر و همسرش از دست روباه خلاص شدند." |