| • چکیده : |
,"در آغاز كتاب، شرحی از زندگانی "محمد صالح بن عبدالرحمن مشهور به "تائب اوزی" ـ از شاعران قرن سیزدهم هجری شیراز ـ آورده شده است. همچنین به اندیشه و شعر او نیز اشارتی گردیده است. پس از آن، اشعار او كه بیشتر غزل است به چاپ رسیده است. ضمن آن كه دوبیتی و مثنوی نیز در بین اشعار تائب به چشم میخورد. اشعار تائب اوزی حاوی مضامین عرفانی است و با این غزل آغاز میشود: ساقی بیا و مست كن از باده، جان ما/ شور و فغان فكن، به دل ناتوان ما/ بخرام، جلوه ده قد سرو روان به ناز/ كاسوده گردد از غم دوران، روان ما/...." |