| • چکیده : |
,"«یوسف» پیرمردی خشكرفتار بود كه طبق عادت، به قهوهخانهای نزدیك خانة پدریاش در لنگرود میآمد و به رودخانهای كه از زیر پل میگذشت خیره میشد. تنها چیزی كه مردم از او به یاد داشتند این بود كه او زمانی یك فرد سیاسی بود، و از تهران به آنجا آمده بود. زمانی یوسف و دوستانش با شنیدن خبر دستگیری سیاسیون دور هم جمع شدند، او به خاطر وضعیت زندانهایی كه بوی مرگ میداد، تصمیم داشت به لنگرود فرار كند، اما چون هیچ پولی نداشت، او را به همراه دوستانش دستگیر میكنند. رعنا ـ همسر یوسف ـ به خانة پدرش میرود و كتابهای یوسف را سوزانده و به چاه میریزد. یوسف بعد از گذراندن سه سال از زندان آزاد شده و مدتی بعد انقلاب به وقوع میپیوندد. او از تهران به لنگرود میآید، حالا او شكسته شده است. زمان میگذرد و یوسف كمكم از خودش میگریزد، و به تنهایی و سكوت پناه میبرد. دلتنگیها و خوشیها و امیدها را فراموش كرده و اینك همچون سنگی است كه احتمال دارد در آینده دیوانه شود." |