| • چکیده : |
در این مجموعه بیست و یك داستان كوتاه از ریموند كارور" (1938 - 1988) نویسنده آمریكایی به طبع رسیده است. "كارور و گروه نویسندگان مینی‌مالیست و كسانی كه.... سبك آنها را رئالیسم عریان می‌نامند، راوی ویرانی و خلا انسان درهم شكسته امروز هستند.... كارور نویسنده سیاسی نیست، داستان‌هایش در فضایی می‌گذرد كه آدم‌هایش با مفاهیمی مثل دولت و سیاست سر و كار ندارند. واژگانی محدود دارند. دنیای آنها از در جلو و ایوان شروع می‌شود. تلویزیون عنصر اصلی زندگی آدم‌هاست و بعد یخچال و الكل، اغلب قهرمان‌های كارور، بدبخت‌هایی هستند كه دوره‌ای از الكی خوشی را با الكل سركرده‌اند و بعد آن را كنار گذاشته‌اند.... شاید تنها داستانی كه در آن... به سیاست اشاره می‌كند و مستقیم به سیاست كشورش خرده می‌گیرد داستان "مردم آزارها" باشد. كارور گویی در این داستان نسبت به وقایع اطراف خودش و جهان واكنش نشان داده و اشاراتی به تروریسم و خاورمیانه و بمباران‌های امریكا دارد. باقی داستان‌های كارور، روایت ساده زندگی است. روایتی بی زمان در عین حال كددار..."." |