| • چکیده : |
,"شهری بود... دریایی بود... شهر توی دریایی بود. در این دیار دریاگون فصل بهار از سایر فصلها طولانیتر بود. اما حال و هوای شهر مثل پاییز بود. توی این شهر حباب فراوان بود. توی یكی از این حبابها دو تا قطره به نام آبانا و چشم آبینا زندگی میكردند. آنها سالیان درازی دل به هم سپرده بودند. هنگام غروب آبانا برای یار چشمآبی خود، تنبور و گیتار میزد و چشم آبینا هم زمزمهوار لالایی میخواند و آن دو به هم عشق میورزیدند. پایینتر از دنیای خوشبختی این دو قطره صدای زنگوله میآید. گلة گوسفندی در مرقع سبز كنار دریا به چرا مشغول بود. گلة گوسفند بیتوجه به هر پدیدهای در میان آن چمنزار به چرا مشغول بودند. ناگهان پای بز زنگولهدار، داخل گیاه پیچپیچکا گیر كرد و فریاد زد. چشمآبینا و آبانا به كمك او شتافتند. نویسنده در این كتاب، در قالب داستانی از آب، دریا، باران، اقیانوس، ابرها، آبرفت، حباب، بخار، رودخانه، مرداب، آبشار و... جهانی را به تصویر میكشد كه به فرمودة خداوند غوطهور در آب است." |