| • چکیده : |
,"این نوشتار، تاملی در باب مفاهیم سنت، تجدد، توسعه و نسبت میان آن‌هاست. نویسنده تاكید می‌كند: "مساله‌ی نسبت میان سنت و تجدد یك مساله‌ی مهم تاریخی است، زیرا تجدد بر این اساس قرار گرفته است كه بشر جز به فهم و قدرت خود، به مرجع دیگری مراجعه نكند و از سنتی كه حاكم بر فكر و عمل مردمان بوده است رو بگرداند. در حقیقت، تجدد نگاه تازه‌ی بشر به خود و به عالم و یافتن امكان‌های تازه‌ای در وجود خود و عالم است. با این نگاه، بشر در خود قدرت و اراده‌ی تصرف و تغییر در همه چیز را دیده و عالم متجدد با این اراده بنا شده است. البته پیشروان تجدد، گذشته را یك سره و یك باره نفی كردند اما بنایی كه در تجدد و با تجدد گذاشته شد، جایی برای گذشت نگذاشت. به عبارت دیگر تجدد گذشته را به تصرف درآورد"." |