| • چکیده : |
,"رسانه‌ها بر شناخت و درك عمومی از جهان تاثیر می‌گذرند؛ به این معنا كه آگاهی و ذهنیت مردم نسبت به جهان بستگی به محتوایی دارد كه از رسانه‌ها دریافت می‌كنند؛ زیرا رسانه‌ها، واسطه و میانجی بین آگاهی‌های فردی و ساختارهای گسترده‌تر اجتماعی و سازند? معنا هستند. رسانه‌ها هم‌چون آینه برای انعكاس واقعیت عمل نمی‌كنند، بلكه بر ساخت اجتماعی واقعیت تاثیر می‌گذارند. بر این اساس، بازنمایی، ساخت رسانه‌ای واقعیت است و بازنمایی رسانه‌ای، بر ساختن اجتماعی و فرهنگی از جهان واقع در چارچوب گفتمان و روابط قدرت به منظور استیلا و هژمونی فرهنگی و اجتماعی علیه "دیگران" فرهنگی، نژادی و جنسی است. "دیگرانی" كه بخشی از دیگر بودگی و فرودستی آنان ریشه در زمان و گفتمانی دارد كه رسانه‌ها سازنده و اشاعه‌دهند? اصلی آن هستند. نگارنده در كتاب حاضر، ضمن شرح و بسط مفهوم بازنمایی و نسبت آن با زبان، ایدئولوژی و گفتمان، با معرفی شواهد و نمونه‌هایی از بازنمایی و تصویرسازی رسانه‌ای، به نقد بازنمایی منفی اسلام و مسلمانان، زنان و اقلیت‌های نژادی در رسانه‌ها می‌پردازد." |