| • چکیده : |
,"«هاشم»، برادرش «علی» و «طوبی» را در كنار هم دید و پنهانی روی دیوار پشتبام خزید تا این كه به بالای سر آنها رسید. طوبی به علی میگفت كه شب در را باز میگذارد و منتظر او میماند. هاشم حرف او و رفتار علی را باور نمیكرد. علی اصرار داشت به حوزه برود و طلبگی بخواند. هاشم خودش را مجاب كرد كه نیمهشب علی را تعقیب كند و آبرویش را ببرد تا دیگر خانواده سركوفت علی را به او نزنند. شب بود كه علی بیدار شد و به حیاط رفت. هاشم به دنبال او به راه افتاد ولی علی از خانه بیرون رفت؛ وضو گرفت و در زیرزمین شروع به نماز خواندن كرد. بعد از مدتی هاشم متوجه شد كه علی از خانه خارج شده، پدرش را بیدار كرد و ماجرا را به او گفت. بعد از رفتن پدرش بود كه صدای جیغ و فریادی از خانة طوبی بلند شد، مردم ده پدر هاشم را در حیاط خانه دیدند و طوبی را كه پیراهنش دریده شده بود. علی هم سر به كوه و بیابان گذاشت. پدر تعریف میكرد كه طوبی برای سركشی به حیاط آمده بود كه علی و پدرش را میبیند و وقتی متوجه میشود نقشهاش برای فریب علی برملا شده، به ناگهان داد و فریاد به راه میاندازد و پیراهن خود را پاره میكند. علی برای رهایی از شیطان به سوی كوه متواری میشود. حالا بعد از چهل روز علی را ضعیف و ناتوان از كوه به خانه آوردهاند و او از روزگار خود در كوه سخن میگوید." |