| • چکیده : |
,"«محمد رودكی» در اطراف رودك، نزدیك سمرقند به دنیا آمد. وی از همان دوران كودكی از هوش زیادی برخوردار بود، طوری كه در هشت سالگی تمام قرآن را حفظ كرد. رودكی در همان سالها شعر گفتن را نیز یاد گرفت و بعد به رسم شاعران آن زمان، شعرهایش را با نواختن چنگ میخواند. شعرها و آوازهای دلنشین او باعث حسادت بعضی هنرمندان شده بود. شعرهای او بیشتر در وصف طبیعت بود. این شاعر بزرگ ایرانی به پدر شعر پارسی معروف است. رودكی توانست در اواخر عمر خود كلیله و دمنه را به شعر درآورد. وی در سال 329 هجری قمری درگذشت. مقبرة او هماكنون در كشور ازبكستان قرار دارد. در شمارة 10، از مجموعه داستانهای مشاهیر ایرانزمین كودكان با بخشهایی از زندگی رودكی آشنا میشوند." |