| • چکیده : |
,"مورچههای زیادی در گوشه و كنار یك آپارتمان دهطبقه زندگی میكردند. طبقهی دهم، خانهی خانم موری، مورچهی دو شاخ طلایی، و بچهاش موری بود. خانم موری میدانست كه زنها و مردهای آپارتمان صبح زود میروند و شیر میخرند، او از طبقهی دهم با آسانسور پایین میآمد. و یك قطره شیر كه میدید یك سر سوزن از آن در شیشهی شیر موری میریخت و به خانه بازمیگشت، همان یك سر سوزن شیر غذای صبح تا ظهر موری بود. از قضا روزی آسانسور خراب شد. از طرفی خانم موری صدای موری را میشنید، او گرسنه بود و گریه میكرد. خانم موری از همسایهها خواست كه به او كمك كنند، زیرا اگر میخواست با پای پیاده ده طبقه را طی كند ده سال طول میكشید. سرانجام مورچهها در راهپلهها، راهروها و روی پلهها، ردیف پیش یكدیگر ایستادند و شیشهی شیر را دهان به دهان دادند و بالابردند تا به طبقهی دهم رسید و آخرین مورچه آن را به دهان موری گذاشت. از آن زمان به بعد مورچهها هرماه یك روز را به یاد آن روز؛ كه با روزهای دیگر فرق داشت؛ جشن میگیرند و اسمش را "روز موری" گذاشتند." |