| • چکیده : |
,"روشنفكر، واژه‌ای است كه معمولا در برابر ارتجاع و تا حدودی سنت‌گرایی به كار می‌رود. روشنفكر، حقیقت‌طلب و منتقد است و نسبت به وضع موجود، احساس مسئولیت می‌كند. بنابراین همه‌ی تلاش‌های خویش را برای اصلاح جامعه به كار می‌گیرد تا جامعه را از وضع موجود به وضع مطلوب برساند. اما روشنفكر با تمام مسئولیت‌هایش در قدم اول، نیازمند رسیدن به مرحله‌ی خودآگاهی است تا با درك اصالت‌ها و شناخت واقعیت‌های تاریخی و ارزش‌های هویت‌ساز جامعه‌ی خویش، به شكل‌گیری جریان روشنفكری و بیداری عمومی كمك كند. متاسفانه در جامعه‌ی ما این قشر هرگز نتوانسته جایگاه واقعی خویش را به دست آورد. كتاب حاضر به بررسی اهمیت و نقش به كارگیری روشنفكری در جامعه‌ی انسانی در طول تاریخ اختصاص یافته است و نگارنده طی آن از نقش تاریخی انبیا و رهنمودهای قرآنی در شكل‌گیری فرهنگ روشنفكری سخن به میان آورده است. وی در ادامه خاستگاه شكل‌گیری جریان روشنفكری جدید در اروپا و تاثیر آن بر جوامع شرقی و اسلامی، نیز آسیب‌های وارد بر جریان روشنفكری در جامعه‌ای مثل ایران را بازگو كرده و در ادامه از این كه چه عواملی سبب شده روشن‌فكران ما نتوانند نظیر روشن‌فكران جوامع غربی در تحول فكری جامعه‌ی خویش موثر باشند، سخن می‌گوید. "اهمیت، كاركرد و كارآمدی جریان روشنفكری دینی" از دیگر مباحث كتاب به شمار می‌آید." |