| • چکیده : |
,"نویسنده در این رمان بر آن است با ترسیم محیط آشنای زندگی شهری و جامعهی معاصر، نگاهی انتقادی بر روابط و توهمهای اشخاص بیفكند و درعین حال، تصویری واقعگرا از عشق و روابط زن و مرد به دست دهد. این رمان، داستان آدمهایی است كه از موقعیت رقم خوردهی روزگار درعذابند. آنان با هم زندگی نمیكنند، اما تنهایند. اشخاصی هستند كه در پیروی از ایدهآلها به هدف دلخواه نرسیدهاند؛ آدمهایی هستند كه در جست و جوی فضایی تقلا میكنند كه بتوانند در آن آزادانهتر نفس بكشند، به دنبال مكانی هستند كه بتوانند در آن جا تصویری واضحتر و واقعیتر از خود بیابند. این اشخاص در جریان این جست و جو شك میكند، خود را به نقد میكشند، تغییر مییابند و حتی دچار اشتباه میشوند و سرخوردگی ناشی از آن را با تمام وجود احساس میكنند، اما ناامید نمیشوند. شخصیتهای این داستان به خود وفا دارند و نیاز به زندگی بهتر را فراموش نمیكنند. ("تبت" كنایه از جغرافیایی است كه در آن جا انسانها به طبیعت خود نزدیكترند، چهرهی یك رنگتر و صمیمانهتری از عشق را تجربه میكنند و بدین ترتیب، جوهر واقعی سركوب شدهی وجودشان از نو پدیدار میشود)." |