| • چکیده : |
,"لوكیوس آنایوس سنكا در حدود سال 4 ق . م در اسپانیا زاده شد. آداب سخنوری را نزد چند استاد آموخت و مدت زمانی نیز با موفقیت به حرفهی وكالت پرداخت. وی در مقام خطیب به چنان جایگاهی رسید كه حسادت امپراتور كالیگولا را برانگیخت. او معلم نرون بود و آن متانت و فرزانگی كه در آغاز حكومت نرون میبینیم از تاثیرات آموزشهای این فیلسوف است. از سنكا نوشتههای ادبی و فلسفی بسیاری برجای مانده و او را از بزرگترین فیلسوفان رواقی رم میدانند. در عرضهی تراژدی، سنكا پیرو ائوریپیدس بود و از نویسندگان رمی نیز تاثیر پذیرفته است. نمایشنامهنویسان دوران رنسانس سنكا را آموزگار خویش میدانستند. سنكا در 65 م به فرمان نرون خودكشی كرد. تراژدی زنان تروا داستان غمبار مصائبی است كه بعد از شكست تروا دامنگیر زنان اسیر این شهر شد. زنان تروا را بهترین تراژدی سنكا میدانند. در این نمایشنامه زبان سنكا، شعری است و او با چنین زبانی زشتی و تباهی جنگ و پوچ بودن افتخارات فاتحان و نیز شجاعت و متانت انسانها را در برابر مرگ ناگریز و پاسداری از حیثیت آدمی در برابر غرور و قساوت فاتحان را به تصویر میكشد. سنكا آموزههای فلسفهی رواقی را در نگرش شخصیتها جای داده و از اینرو است كه آنها شباهتی به همنامان خود در تراژدیهای یونانی ندارند." |