| • چکیده : |
,"در زیر گنبد كبود یك زنبور آبی تنبل بود كه هیچ كمكی به زنبورهای زرد نمیكرد، به همین دلیل زنبورهای دیگر او را دوست نداشتند. یكی از روزها او یك كالسكهی قرمز را دید كه پسر كوچكی با چشمان آبی در آن نشسته بود. پسرك با دیدن او از كالسكه بیرون آمد و به دنبال او به جنگل رفت، اما كمی بعد به یاد مادرش به گریه افتاد. زنبور آبی به دنبال مادر پسرك رفت و به گونهای او را مطلع ساخت كه از پسر گمشدهاش خبر دارد. مادر نیز به دنبال زنبور آبی به راه افتاد و پسرش را یافت. از آن پس پسرك به حرفهای مادرش گوش میداد و زنبور آبی نیز به زنبورهای زرد كمك میكرد، به همین دلیل همه دوستش میداشتند." |