| • چکیده : |
در این كتاب افزون بر درج زندگی نامه فدریكو گارسیا لوركا" (1898 _ 1936) شاعر و نویسنده اسپانیایی، ابعادی از زندگی دوستان شاعر و نقاش لوركا نظیر "پابلو نرودا"، "لوییس بونوئل"، "سالوادوردالی"، "مانوئل دفایا"، "پابلو پیكاسو"، "رافائل آلبرتی"، "میگل د اونامونو"، "خوان رامون خیمه نث"، "پل والری" و "لویی آراگون" بیان شده است. در مقدمه كتاب می‌خوانیم: "فدریكو گارسیا لوركا زمانی كه توسط فاشیست‌های مخالف جمهوری در گرانادا به قتل رسید، یعنی روزهای جنگ داخلی سال 1936، سی و هشت سال داشت. هر اشاره‌ای به نام او و آثارش در رژیم فرانكو، ممنوع بود و این ممنوعیت تا بیست سال بعد از مرگ وی ادامه داشت. با این كه در سال 1953، Caudillo شخصا مجوز انتشار مجموعه‌ای از آثار او را صادر كرد [و این مجموعه نه تنها كامل نبود بلكه سانسور شده هم بود] عملا در سال 1975 با مرگ دیكتاتور، امكان بحث آزاد درباره سر به نیست شدن تراژدیك و مرموز لوركا مقدور شد... بهترین كارهای لوركا، اعم از شعر و نمایش نامه، ما را به فطرت‌مان نزدیك می‌كند و در دنیایی كه روز به روز بیشتر تحت نفوذ كامپیوتر و ماشین است، با جدیت به یادمان می‌آورد كه جزء لاینفك طبعیت هستیم؛ طبعیتی كه اكثرا سعی می‌كنیم آن را از یاد ببریم.... موقع خواندن اشعار او، یا دیدن نمایش‌نامه‌هایش ما وارد دنیایی اساطیری می‌شویم، دنیایی زیر سلطه نور جادویی ماه، جایی كه انسان، تاری از بافته ظریف زندگی است. لوركا خود كلمه تلوریك را به كار می‌برد و خوب می‌دانست كه دید او دیدی غریزی و اسطوره‌ای است كه ریشه در مذهب و فرهنگ‌های كهن مدیترانه‌ای دارد"." |