| • چکیده : |
,"در كتاب حاضر، نخست، نقش اجتماعی زنان در غرب و سپس حمایت اقتصادی، فرهنگی، مذهبی و سیاسی زنان در دو مقطع پیش از اسلام و پس از اسلام بررسی شده است. همچنین، عوامل مؤثر در پیدایش و شكلگیری الگوهای مشاركت اجتماعی زنان برشمرده شده كه عبارتاند از: ورود فرهنگ غربی، انقلاب مشروطه، طرح آموزش عمومی منطبق با الگوهای آموزش جوامع غربی و مطبوعات. افزون بر این، دو مبحث تحت عنوان "شكلگیری جمعیتهای زنان" و "سازمان زنان ایران" مطرح گردیده و طی آن، عملكرد و اهداف این سازمانها و نقش آنها در رویدادهای مختلف كشور بازگو شده است. به تصریح كتاب: "تأسیس سلسلهی پهلوی سبب شد كه برنامهریزیهای غربگرایانه در رأس سیاستهای حكومت قرار بگیرد. بخش عمدهی این تجددگرایی به زندگی اجتماعی زنان اختصاص مییافت. اصلیترین برنامه، سوق دادن زن ایرانی به سمت فرهنگ غربی، خط مشی برداشتن حجاب بود كه با اجرای آن زندگی زن ایرانی، تغییرات عمدهای را پذیرا میشد. در نخستین گام، با تغییر شكل پوشش، زن ایرانی در زمرهی مصرفكنندگان كالاهای غربی درآمد؛ در مراحل گسترش این طرح، زنان به عرصهی فعالیتهای اجتماعی، اعم از صنعتی (صنایع مونتاژ وابسته) و خدماتی راه یافتند. پس از روشن شدن نقش سازماندهی زنان در پیشبرد اهداف سیاسی، حكومن درصدد حمایت بیشتر از تشكلهای زنان برآمد. زنانی كه به عنوان عناصر جدید، نقشی موثر در جریانهای مختلفی چون كشف حجاب و طرح انجمنهای ایالتی و ولایتی نشان داده بودند، در انقلاب شاه و مردم!، وظایف دیگری برعهده گرفتند و با حمایت مالی دولت، سازمان زنان ایران را به وجود آوردند."" |