| • چکیده : |
,"نازیلا در هفتسالی، زیر فشار بالشی كه پدرش روی دهان او گذاشته بود، بیهیچ اعتراض یا تقلا و دستوپا زدنی مرد. نازیلا مادرزاد استثنایی بود، تكهگوشتی بیحس و حال كه زشتی غریب چهرهاش، دل سختترین آدم را هم به درد میآورد، چشمهایی لنگهبهلنگه داشت كه یكی از آنها، یك سانتیمتری پایینتر از دیگری بود. او صورت و اندامی چنان كج و معوج داشت كه حتی زشتپندارترین تخیلها هم نمیتوانست همانندی برای آنها بتراشد. برای ژنهای معیوبی كه به همپیوسته و او را پدید آورده بودند، هیچكاری نمیشد كرد. او فقط یك رنج كامل به طول تمام عمر آدم است. بنابراین پدر او بین حرفهایی كه از خداوند و شیطان بر او القا شد تصمیمی گرفت كه خود نمیدانست درست است یا نه و با یك خداحافظی از دخترش با گذاشتن بالشی بر دهان او، برای همیشه به رنج او پایان داد. در این كتاب نویسنده مرگهایی كه از نزدیك در جریان آنها بوده، به نگارش درآورده است." |