| • چکیده : |
,"«سام» ظهرها هنگام بردن غذا به معدن زغال‌سنگ برای پدرش در بین راه مردی را در حال نقاشی كردن می‌دید و او نیز كم‌كم به نقاشی علاقه‌مند شد. به همین دلیل با مرد نقاش ـ آقای «راما» ـ دوست شد. چون خانوادة سام فقیر بودند راما پذیرفت كه برای راما وسایل نقاشی بگیرد و به او كشیدن نقاشی را بیاموزد. نزدیك عید بود و سام به خواهرش «صوفی» قول داده بود كه برایش یك عروسك بخرد، اما او هیچ پولی نداشت. بنابراین به مغازة اسباب‌بازی‌فروشی رفت مرد در ازای دادن نقاشی‌هایش به مرد فروشنده برای صومی یك عروسك خرید. حاكم شهر با دیدن نقاشی‌های سامی در ویترین مغازه از فروشنده خواست كه نقاش این نقاشی‌ها را به او نشان دهد. سپس او سام را نقاش دربار كرد و در قصر اتاق‌هایی را برای زندگی او و خانواده‌اش در اختیار آنها قرار داد." |