| • چکیده : |
,"پاییز از راه رسیده بود و «جوئل گوستاوسون» چیزهای دیگری یافته بود كه به آنها فكر كند. دیگر هرگز پیش نیامد كه باز به سراغ شكاف صخره‌ای برود كه می‌شناخت و خیره به آسمان نگاه كند. انگار سگی كه به سوی ستاره‌اش می‌دوید، از نظر او دیگر وجود نداشت. شاید هم هرگز چنین چیزی رخ نداده بود و همة آنها خوابی بیش نبودند. جونل سردرنمی‌آورد، اما سرانجام به این نتیجه رسید كه همة اینها با تولدش ارتباط دارد، زیرا او به زودی دوازده سالش تمام می‌شد و در واقع بزرگ‌تر از آن بود كه بخواهد در شكاف صخره‌ای بنشیند و در رویای سگی عجیب غرق شود. دوازده ساله شدن برای او حادثه‌ای بزرگ بود. حالا دیگر فقط سه سال به پانزده‌سالگی‌اش مانده بود كه بتواند موتورسواری كند. وقتی كسی پانزده سالش باشد، از كسی كه هنوز بچه است بزرگ‌تر است. این افكار در یك بعد از ظهر ماه سپتامبر 1957 در ذهن جوئل گذشته بود. آن روز یكشنبه بود و او برای یافتن پاسخ‌هایش، راهی جنگل بزرگی در نزدیكی محل زندگی‌اش شد. او تصمیم گرفت تا به صورت عمدی و دانسته در جنگل گم شود و از همین هنگام ماجراهای عجیب وی آغاز می‌گردد. این داستان نگاشتة هنینگ مانكل ـ نویسندة سوئدی قرن بیستم ـ است." |