| • چکیده : |
,"نگارنده پس از ذكر دوران پیش از تاریخ (حدود چهار میلیون سال قبل تا پیدایش خط) و دوره‌ی تاریخی (از زمان پیدایش خط تا عصر حاضر)، آثار به دست آمده در هر یك از مناطق دوره‌های یاد شده را برمی‌شمارد. گفتنی است در بخش نخست، نگارنده دورانی از تاریخ ادبیات ایران را كه به علت فقدان آثار و مدارك در هاله‌ای از ابهام قرار دارند یاد می‌كند. این دوران شامل حمله‌ی اسكندر و نفوذ فرهنگ هندی در ایران، هم‌چنین حمله‌ی اعراب مسلمان و آغاز خلافت اسلامی در ایران است. در بخش دوم، زبان‌های ایرانی طی نموداری به دو شاخه‌ی هند و اروپایی و ایرانی كهن تقسیم شده‌اند و زیرشاخه‌های هر یك نیز معرفی شده‌اند. "ایران در دوره‌ی زبان‌های ایرانی میانه" بخش دیگری از كتاب است. در این بخش از حمله‌ی اسكندر مقدونی و انقراض سلسله‌ی هخامنشی تا حكومت یعقوب لیث صفار و ایجاد زبان فارسی دری، سخن رفته است. معرفی زبان‌های ایرانی جدید نظیر زبان آسی، بلوچی، پشتو، كردی و فارسی دری در بخش پایانی كتاب آمده است." |