| • چکیده : |
,"«حافظ ایمانی» در پنجم اردیبهشت ماه 1360 در مشهد در خانواده‌ای ساده و روحانی دیده به جهان گشود. آغاز شاعری او با آغاز فعالیت او در موسیقی قوالی ایران همراه بود. وی سال‌هاست دف می‌نوازد و می‌خواند و فضای شعرهای او بیش‌تر متاثر از ذهنیت موسیقیایی اوست. ایمانی در اغلب قالب‌های كلاسیك شعر می‌سراید و از وی تاكنون دو اثر به نام «مصلوب دارهای اشاره» و «ذكر مزامیر» به چاپ رسیده است. همچنین «جنون والقلم» و «نامیانه‌ها» دو اثر در دست چاپ ایمانی است. مجموعة حاضر شامل اشعاری از او در قالب‌هایی نظیر غزل و مثنوی با مضامین عارفانه، عاشقانه، مذهبی و... است. پاره‌ای از عناوین شعرها عبارت‌اند از: نستعلیق جیرانی؛ خلقت؛ شراب خانگی؛ انگشت‌های معجزه؛ تناسخ سیب؛ شط شراب؛ هیزم انقلاب؛ عشق اما؛ رقص عطش؛ سایه؛ جادو؛ تمام دامنه‌ها؛ لب تحریر؛ جمع پریشانی؛ دریغ؛ حضرت هندو؛ و باران به روایتی دیگر." |