| • چکیده : |
,"در این كتاب، نخست، به اولویت دیپلماسی پیامبر (ص) برای حل اختلاف اشاره گردیده است. نگارنده خاطرنشان می‌سازد، اولویت اصلی در دیپلماسی پیامبر (ص)، انجام مذاكره برای حل اختلاف با دشمنان بوده است. اولین مذاكره‌ی پیامبر (ص) با ابوطالب نماینده قریش در سال‌های اولیه بعثت بوده و دومین مذاكره در محاصره‌ی اقتصادی و اجتماعی سران قریش در شعب ابی‌طالب صورت گرفته است. ایشان هم‌چنین با نوشتن نامه و اعزام نماینده و سفیر به سوی سران قبایل و دولت‌ها آن را به اسلام دعوت می‌كرد. محتوای غالب این نامه‌ها، عمدتا معرفی دین اسلام، بیان چارچوب‌های آن و در پایان تبلیغ و دعوت به اسلام بوده است. نگارنده در ادامه به معرفی صفرا و نمایندگان منتخب پیامبر (ص) پرداخته كه حامل نامه‌های پیامبر (ص) به سلاطین، روسای قبایل و رهبران سیاسی و معنوی در خارج از جزیره‌العرب بودند. وی هم‌چنین از هیات‌های نمایندگی قبایل و طوایف مختلف سخن رانده كه از آن‌ها در تاریخ با عنوان "وفود" یاد شده و برای دیدار پیامبر (ص) و اظهار اسلام و فراگیری الهی به حضور آن حضرت شرفیاب می‌شدند." |