| • چکیده : |
,"مجموعهی حاضر برگزیدهی پنجاه و هفت قطعهی ادبی كوتاه باحالتی نامهگونه از احساسهای مختلف نویسنده است. و شاید بتوان گفت از آنچه كه به زبان آوردن آن دشوار اما نگاشتنش آسان است. مورد قابل توجه در بیشتر این دلنوشتهها توجه به غروب و سخن گفتن با یك قناری است: در قسمتی از كتاب میخوانیم: باز هم خیال یك آشنا، نه، آشنا نه، یك جان، رمق، یك زندگی، خیال یك ساز خوشبختی به روی سرم سایه گسترد. خیال یك مهربانی وقتی كه كسی جواب سلامت را نمیدهد و پرنده درخت همسایه روی ایوان خانهات نمینشیند و برگهای زرد با بیرحمی تمام به روی دیوار مینشینند و پایین نمیآیند. تنها پناه، یك خیال مهربان است كه بیاید و همهی نامهربانیها و رنجها را با نگاه دریایی و لبخند آسمانی خود دور كند." |