| • چکیده : |
,"كتاب حاضر، شامل شرح زندگانی "سن ژون پرس" (1887-1975 م)، شاعر فرانسوی ـ و نقد و تفسیری بر آثار وی است. گفتنی است، سن ژونپرس در سال 1907 نخستین مجموعهی اشعارش را با عنوان "مدایح" و با نام واقعی خود انتشار داد و پس از سالها سكوت، منظومهی "آناباس" را در سال 1924 با نام مستعار سن ژونپرس منتشر ساخت. آناباس حماسهای است از مهاجرت فاتحی كه هرگاه سرزمین تازهای را فتح میكرد، در جستوجوی سرزمین بكر و مردمی ناشناختهتر برمیآمد و در واقع در این آوارگی و بیثباتی تنها در جستوجوی خویشتن بود. این منظومه كه با لحن سرودهای روحانی از عالم اسرار عشقها حكایت میكند، سرودی دربارهی عالم انسانی است و شادی آدمی را نشان میدهد كه در میدان پهناور مشاهدات و تجربههای زندگی به پیروزی دست مییابد و باز قانع نمیشود. انتشار این منظومه در محیط ادبی فرانسه تاثیر فراوان برجای گذاشت. برخی دیگر از آثارش عبارتاند از: بارانها، برفها، بادها، تلخیها، و علامت ساحلی. سن ژونپرس اشعار خویش را در سطرهای نامرتب و دراز و كوتاه مینوشت، چنان كه گاه یك سطر از دو كلمه و گاه از یك بند تشكیل میشد. اشعار او دارای صور ذهنی زیبا و غنیای است و چون آثار پل والری، اضطرابهای روحی را در برابر بحرانهایی كه بر معیارها و ارزشهای عالم انسانی پدید آمده، نشان میدهد. در ضمن تحت نفوذ سفرهای فراوان و ادراك شاعر از سرزمینهای پهناور و دوردست قرار گرفته و با آن كه از دو مكتب سمبولیسم و سوررئالیسم تاثیر پذیرفته، هیچگاه از تعزل زیبای شاعر دور نگشته است. اشعار سن ژونپرس قدرت شعر را در نمایان ساختن واقعیت آدمی و اتحاد وی با جهان نمایان میسازد. برای مثال، منظومهی حماسی "در باب دریا" دربارهی خود دریا نیست، بلكه دربارهی انسانی است كه خود را در اختیار دریا قرار میدهد و با آن به نوعی اتحاد میرسد." |