| • چکیده : |
,"این كتاب مشتمل بر سه داستان با نام "قاب عكس"، "و خدا در همین نزدیكی است" و "رویای یك روز آفتابی" است. داستان‌ها دارای زبان روایی ساده‌ای هستند. هر سه با ریتمی كند پیش می‌روند و جمله‌ها و كلمات هر یك تك تك، گویی غم موجود در داستان را بیان می‌كنند و به نمایش می‌گذارند. برای نمونه داستان اول، قصه‌ی مردی است كه مثل همه روزهایی كه به یاد دارد با دلشوره و حس اضطراب از خواب بیدار شده است. از سال‌های كودكی چیزی جز همین حس به یادش نمانده و شاید همین احساس‌های ناخوشایند است كه او را از طبیعی بودن خارج كرده و گاه دچار توهم می‌كند. در قسمتی از داستان آمده است: با صدای بلند می‌گویم "عروس" طنین صدام توی گوشم می‌پیچد. تقریبا یك هفته است كه از خونه بیرون نرفته‌ام. نه كسی را دیده‌ام و نه با كسی صحبت كرده‌ام. "عروس، عروس، عروس،..." اونقدر تكرار می‌كنم تا این اسم معناشو برام از دست می‌ده و تبدیل به یك واژه‌ی گنگ و نامفهوم و بیشتر شبیه یك آوا می‌شه. به چشمای عروس نگاه می‌كنم..."." |