| • چکیده : |
نوشتار حاضر گزارشی است از سوگ سیاوش، كه نویسنده كتاب را با عنایت به خاستگاه اسطوره در آسیای مركزی و تحول آن تا روزگار ما به رشته تحریر درآورده و طی آن اغلب به منابعی اشارت داشته كه كمتر محققان ایرانی از آن سخن به میان آوردهاند ;منابعی كه به موجب آنها سیاوش از یك باور توتمی تا خدای كشت تحول یافته و آن گاه در باورهای دیگر ایرانیان به ویژه انواع سوگ آیینها مثل تعزیه، چمر و نخلگردانی اثر گذاشته است .نویسنده در بخشی از كتاب یادآور میشود :((آثار سیاوشان در شكلهای گوناگون باقی مانده است، چه در تاریخ، چه در رسمها، آیینها از سغد و خوارزم تا شمال عراق، جنوب تركیه و قفقاز، چه در نام روستاها و یك مسجد و چه آثار باستان شناختی كه مخصوصا در شصت ساله گذشته شناخته شده است، این آثار چنان بافتی را به وجود میآورد كه بررسی یكی بدون دیگری به سرانجامی نمیرسد)) . |