| • چکیده : |
,"نویسنده در این اثر به بررسی آثار "دریدا" و شالوده‌شكنان پیرو او، هم‌چنین به تشریح و تفسیر راهبرد‌های خوانش و نوشتار شالوده‌شكن و پی‌آمدهای آن برای اندیشه‌ی امروزی می‌پردازد. در تعریف "شالوده‌شكنی" آمده است: شالوده‌شكنی همراه یادآور پیوند ریشه‌شناختی بین "بحران" (crisis) و "نقادی" (criticism) است. شالوده‌شكنی روشن می‌كند كه هرگونه چرخش اساسی در اندیشه‌ی تاًویلی همیشه به ناچار با محدودیتی ناشی از "بی‌معنا جلوه كردن" مواجه خواهد شد. شالوده‌شكنی تمایز بنیادی بین "ادبیات" و "نقادی"، را كه این اصول با خود همراه داشتند، به چالش می‌گیرد. وانگهی، شالوده‌شكنی این ایده را به چالش می‌كشد كه نقادی دقیقا مادام كه متون نقادانه در سودای دست‌یابی به شاًن "ادبی" نباشند، نوع خاصی از شناخت را مهیا خواهد كرد." مباحث این كتاب در قالب این موضوعات فراهم آمده است: "ریشه‌ها: ساختارگرایی و نقادی نو"، "ژاك دریدا: زبان علیه خود"، "از آوا تا متن: نقد دریدا بر فلسفه"، "نیچه: سیاست شالوده‌شكنی"، "ارتباط آمریكایی"، "نتیجه‌گیری: سازهای مخالف (وینگنشتاین: زبان و شكاكیت). در بخش پایانی كتاب نیز بخشی درباره‌ی شالوده‌شكنی، پسامدرنیسم و سیاست نظریه به میان آمده است." |