| • چکیده : |
,"در اخلاق اسلامی«دعا كردن» یكی از عمدهترین راههای تربیتی است، كه به معنای توجه قلبی انسان به ساحت مقدس خداوند میباشد. در این بین ذكر و یادی كه از دل بجوشد و آنگاه بر زبان جاری شود، بیشك برای انسان منشأ خیر و بركات خواهدبود. در كتاب حاضر ضمن اشاره به اهمیت«ذكر و دعا» و آثار مثبت آن در زندگی انسان(مانند: اجتناب از گناه، نورانیت دل و آرامش قلبی)، مطالبی در مورد جایگاه و كیفیت دعا كردن بیان شدهاست. همچنین نكتههایی جهت تزكیه نفس و خودسازی، روشهای مراقبه و كنترل نفس بهدست دادهمیشود. در این راستا رسول اكرم(ص) از خداوند متعال بهعنوان«حبیبالقلوب» یعنی«دوست قلبها» یاد میكنند، و سرچشمه همهی فضایل را ذكر خدا میدانند." |