| • چکیده : |
داستان حاضر درباره شكارچی ماهری به نام كربلایی اسماعیل "و پسرش "مراد "است. مراد كه اكنون چهارده سال دارد و به علت بیماری و بستری شدن پدرش، به جای او به شكار می‌رود، خاطرات خود را از اولین باری كه با پدرش به شكار رفته باز می‌گوید . خاطراتی كه بخش عمده داستان را تشكیل می‌دهند .او كه در آن زمان هشت سال بیشتر نداشت، در نخستین شكار چیزهای زیادی از پدر می‌آموزد .توقفگاه‌ها و پناهگاه‌های میان كوه‌ها، روش تهیه غذا و روشن كردن آتش، نحوه حركت از گذرگاه‌ها و ماندن در روز و شب در كوه و صحرا، رعایت نكات ایمنی و احتیاطهای ضروری، عبور از جاده‌های باریك، شناخت گیاهان مختلف و كاربرد فواید و نحوه استفاده آنها، شكار حیوانات پیر و خودداری از شكار جوان‌ترها به خاطر تداوم بقای آنها، روش تیراندازی، كشتن مار، محاصره كردن گله‌های شكار، مبارزه با حیوانات مهاجم مثل گرگ‌ها و گفتارها و خرس‌ها و ...، شیوه انتقال گوشت شكار و نكات دیگری كه مراد از پدر آموخته بود مطالب اصلی داستان را شكل می‌دهد .او اینك بدون پدر برای شكار آمده است .با این همه در راه با مردی به نام "جاسم "آشنا می‌شود و پس از دوستی با هم، به اتفاق یكدیگر به شكار می‌روند، و در پایان با دست پر به خانه باز می‌گردد و پدرش از موفقیت او خوشحال می‌شود ." |