| • چکیده : |
,"نیكولو ماكیاوللی (1469-1527 م) نویسنده و سیاستمدار ایتالیایی و یكی از اشخاص برجستة عصر رنسانس است. از دوران نوجوانی وی تقریبا هیچ اطلاعاتی در دست نیست، جز آن كه در یك خانوادة اشرافی، ولی تنگدست فلورانس زندگی میكرده است. در دورة جمهوری فلورانس، سهم عمدهای به عهده داشت و به ماموریتهای سیاسی، به فرانسه و نزد پاپ فرستاده شد. از سال 1506، كه دبیر شورای جمهوری بود، سپاه كارآمدی از سپاهیان مزدور سازمان داد. هنگامی كه خانوادة مدیچی دوباره قدرت یافت، وی ناچار به گوشهگیری شد و در همین دوره بود كه كتابهای عمدهاش را نوشت. كتاب حاضر، مشهورترین اثر وی است و نام او را مظهر بیمرامی و پایبند نبودن به اصول سیاسی كرده است. در واقع این كتاب نه اخلاقی است و نه ضداخلاق، بلكه نخستین تجزیه و تحلیل علمی و بیطرفانه از روشهایی است كه موجب كسب نیروی سیاسی و حفظ آن میشود. جنبة بیطرفی كامل كتاب به آن رنگ بدبینی میدهد. كتاب در اصل به زبان ایتالیایی نوشته شده و گذشته از اهمیت آن در عالم اندیشة سیاسی، از نظر نثرنویسی نیز از آثار برجستة ادبیات ایتالیایی است. ترجمة كتاب بر اساس سه ترجمة انگلیسی انجام پذیرفته است. برخی موضوعات كتاب عبارتاند از: گونههای شهریاری، شهریاریهای ارث برده، شهریاریهای پیوندی، ارزیابی قدرت، شهریار و لشكر آرایی، شهریار را چه باید كرد تا نامبردار شود و..." |