| • چکیده : |
,""طنز" در كنار "هجو و هزل" از اغراض مهم شعر فارسی است. آن‌چه طنز را از این دو جدا می‌سازد پاك بودن و هدف داشتن آن است كه معمولا انتقادی، اجتماعی یا سیاسی، در خود نهفته دارد. در دوره‌ی مشروطیت با تغییرات سیاسی و اجتماعی، طنز مقامی خاص در بین اغراض شعر یافت. شرف‌الدین قزوینی معروف به "نسیم شمال"، یكی از بهترین شاعران طنزگوی و شیرین سخن ایران در دوره‌ی مشروطیت است. كتاب پیش رو مشتمل بر اشعار طنز "رسوای قزوینی" در قالب مسمط، غزل، و رباعی به لهجه‌ی قزوینی است. از جمله‌ی این شعرها می‌توان، جان شما؛ به قرآن نتوان كرد؛ بو كنم؛ اسیر افتادیمان؛ نورافشان؛ بی‌قرار؛ و بهاری كن منه را نام برد." |