| • چکیده : |
,"ابن وائل میگوید: روزی با ابوذر به به دیدن سلمان فارسی رفتیم. سلمان با نان و نمك از ما پذیرایی كرد. ابوذر گفت: "كاش كه با نمك قدری سبزی تازه هم بود". سلمان كوز? خود را به گرو نزد بقال فرستاده و كمی سبزی خرید. پس از اتمام غذا، ابوذر گفت: "حمد و سپاس خدایی را كه ما را به آنچه روزیمان بوده قانع ساخت". سلمان در پاسخ این كلام ابوذر گفت: "البته اگر كمی بیشتر قناعت میكردی، كوز? من به گرو نمیرفت". متن مذكور یكی از 114 حكایت گردآوری شده در كتاب حاضر است. این حكایتها با مضمونی حكیمانه، اخلاقی و معنوی از متون قدیمی اقتباس شدهاند. عناوین برخی از آنها عبارتاند از: مرگ دوست؛ داروی پیرزن؛ عادت سگها؛ كرای? مفلس؛ وزیر بداخلاق؛ عطای بزرگ؛ خرما با هسته؛ حضور قلب؛ لباسهای وصلهدار؛ و دعای مردود." |