| • چکیده : |
,"هنگامی كه «سرهنگ آئورلیانو بوئندیا»، مقابل جوخة اعدام قرار گرفت تا حكم مرگ را در موردش اجرا كنند، به یاد خاطرات خود در روستای ماكوندو افتاد. در آن هنگام، ساكنان روستای ماكوندو فقط شامل بیست خانوار بودند كه در خانههایی از نی و كاهگل میزیستند. طبیعت روستا ساده و بكر و دستنخورده بود و تا آن هنگام برای چیزهای بسیاری اسمی وجود نداشت و وقتی مردم میخواستند دربارة اشیاء حرف بزنند، مجبور بودند با اشارههای انگشت موضوع را به هم بفهمانند. هر سال وقتی نزدیك ماه مارس میشد، گروهی از كولیان دورهگرد در تركیبهای روستا چادر میزدند و با فریادها و غوغایی كه با طبل و فلوت به پا میكردند اهالی روستا را برای مطلع كردن از كفشهای تازه به طرف خود میكشاندند. نخستین اختراعی كه در این روستا شد، آهنربا بود. مردی تنومند و پاكنیت از گروه كولیها به نام مكلیادس یك لوح به نام «اختراع عجیب هشتم شیمیدانان مقدونیه» را برای اهالی روستا خواند. خوزه آركادیو بوئند، یكی از اهالی روستا كه همیشه در پی اوهام و خیالات امكانناپذیر در دنیای معجزه، جادو و عالم لاهوت بود، پیش خود فكر كرد شاید اگر آهنربا داشته باشد، بتواند طلا از زیر خاك بیرون بیاورد. او برای اثبات حرفش چند ماه پیدرپی با تمام نیرویش كار كرد." |