| • چکیده : |
این كتاب از خواجه عبدالله انصاری هروی ( 396ـ 481) كه به نثر فارسی نگارش یافته یكی از متون عرفانی به شمار میآید .بهزعم نگارنده :خواجه عبدالله در پرتو علم و عمل و شهود، دقایق و لطایف منازل و میادین و آفات راه سلوك را با ذهنی نقاد و با روشی منطقی و متقن، با تكیه بر آیات قرآن و تجربهگران قدر اهل معرفت و عرفان عملی، تبیین و تحلیل نموده است .... طبق نظر خواجه، سالك برای رسیدن به مقصود و كمال مطلوب، باید از میادین صدگانه عبور كند و در هر منزل، صفات رذیله بشری را فرو نهد تا متصف به صفات روحانی گردد .او در ابتدای ورود به هر میدان، آیهای از آیات قرآن، مناسب با موضوع را مطرح میكند، سپس موضوع آن میدانی را تعریف میكند و به تقسیمات و مراتب و درجات آن میپردازد و آفات و آسیبهای هر میدان را بر میشمارد، آن گاه دست سالك را گرفته و به میدان دیگر رهنمون میسازد .... در پایان كتاب، جداول تطبیقی میان موضوعات كتاب "منازل السائرین " (نوشته خواجه عبدالله)، و "صد میدان "درج گردیده است ." |