| • چکیده : |
,"نگارنده ابتدا از ظهور عرفان در اسلام سخن به میان آورده، سپس تفاوت عرفان و تصوف را بارگو می‌كند. مباحثی نظیر واقعیت عرفان، سلوك در تصوف، علم طریفت، فرق بین عارف و صوفی، تفاوت میان تصوف و عرفان، مقام انسان در عالم عرفان، وجه تسمیه‌ی دل و توضیح اصطلاحاتی نظیر روح، عشق و سر در بخش‌های دیگری از كتاب، آورده شده است. به تصریح نگارنده، از جمله اشتباهات خاورشناسان این است كه زهد و تصوف را درهم آمیخته و آن دو را یكی شمرده‌اند با این كه تصوف چنان كه از مفهوم آن برمی‌آید عبارت است از چهار نفس و ریاضت دادن نفس، اما زهد تنها، اعراض از دنیا و لذت‌های دنیاست. اشتباه دیگرشان این است كه موضوع وحدت وجود را با مبوضوع اتحاد خالق و مخلوق یكی دانسته‌اند. در صورتی كه اتحاد به معنی این است كه اگر تمام صفات جسمانی و غیر جسمانی از وجود انسان محو و زایل شود، انسان با خدا یكی می‌گردد، اما حلول به معنای آن است كه خدا در انسان و در تمام اجزای این جهان حلول و ورود دارد"." |