| • چکیده : |
,"در یك روستای كوچك باصفا به اسم "قنبرآباد" دختر كوچكی به نام "طناز" زندگی می‌كرد. او دختر خوب و مودبی بود. اما یك اشكال در كارش وجود داشت. او مشق‌هایش را خیلی بدخط می‌نوشت و علاوه بر آن، خیلی تند غذا می‌خورد. تا این كه یك روز بیمار شد و به همراه پدر و مادرش به درمانگاه روستا رفت. خانم دكتر پس از معاینه به او گفت كه نباید تند غذا بخورد و باید غذایش را به خوبی بجود تا دیگر دچار بیماری نشود و چندروزی را نیز در خانه استراحت كند. خانم معلم طناز كه متوجه غیبت او شده بود به عیادت او رفت. مادر طناز ماجرا را برای او شرح داد و به همین دلیل خانم معلم از طناز علت عجله در كارهایش را پرسید. و طناز گفت كه دوست دارد همیشه در انجام كارها اولین نفر باشد. خانم معلم به او گفت: اول شدن مهم نیست، مهم این است كه تو كارهایت را به درستی انجام دهی. از قدیم گفته‌اند: "علجه كار شیطونه" طناز نیز پس از كمی فكر گفت: "خانم شما راست می‌گویید. من از این به بعد تصمیم گرفتم كه در كارهایم عجله نكنم و با حوصله‌ی بیش‌تری آن‌ها را انجام دهم"." |