| • چکیده : |
,"در روزگاران قدیم در بازار وكیل شیراز مردی بود كه شیره می‌فروخت. او یك طوطی سخنگو داشت كه باعث رونق مغازه‌اش شده بود. یك روز كه مرد برای كاری از مغازه بیرون رفته بود طوطی برای تمیز كردن مغازه شیشة روغنی را بلند كرد كه آن را جابجا كند، اما شیشه از منقارش افتاد و شكست. مرد كه از راه رسید پایش سر خورد و به زمین افتاد و از دست طوطی عصبانی شد و محكم به سرش كوبید. كاكل طوطی نیز ریخت و او كچل شد و دیگر سخن نگفت، از آن پس مشتریان مغازه روزبه‌روز كم‌تر می‌شدند. صاحب طوطی بسیار تلاش نمود تا طوطی مثل روزهای قبل شود اما فایده‌ای نداشت. تا این كه روزی مردی تركمن كه سرش بی‌مو و كچل بود به مغازه مرد رفت و وقتی كلاهش را برداشت طوطی به تصور این كه مرد هم حتما شیشه روغنی ریخته است كه كجل شده است، لب به سخن گشود. پس همگی با هم خندیدند و از آن به بعد طوطی دیگر ناراحت نبود. این داستان اقتباسی است از یكی از حكایت‌های «مثنوی» كه با ابیاتی از آن و معانی واژگان دشوار در پاورقی‌ها همراه است." |