| • چکیده : |
,"طهماسب‌میرزا در بیست و ششم ماه ذیحجه سال 919 هـ ق به دنیا آمد و در سن ده سالگی بر تخت سلطنت نشست. از نظر شخصیتی، او فردی بود كه تا سن 16 سالگی عملی خلاف شرع و عرف انجام نداد اما بعد از آن به نوشیدن شراب روی آورد. او به ترویج مذهب تشیع علاقه‌ی شدیدی داشت و در جلسات بحث عالمان دینی و مذهبی شركت می‌كرد، به همین دلیل اعتقاد داشت نباید بین دو كشور مسلمان جنگ و خون‌ریزی صورت پذیرد و هرگز راضی نشد با یك كشور مسیحی اروپایی، علیه یك كشور مسلمان دست دوستی در اتحاد بدهد. شاه طهماسب سرانجام در سال 984 هـ . ق در سن 64 سالگی دار فانی را وداع گفت. او در آخرین سال‌های حیاتش، درباره‌ی مساله‌ی پادشاهی و انتخاب ولیعهد سكوت كرد و به درگیری فرزندان خویش و سران قزلباش دامن زد. جسد شاه طهماسب را به مزار امام‌زاده شاهزاده حسین (ع) در قزوین بردند و پس از برگزاری نماز به شهر مشهد انتقال دادند و در كنار بارگاه امام رضا (ع) به خاك سپردند. نگارنده در كتاب حاضر به بیان زندگی‌نامه‌ی شاه طهماسب و ماجراهای تاریخی و جنگ‌های رخ داده در دوران زندگی او پرداخته است." |