| • چکیده : |
,"عالم دینی، عالم ارتباط با خود (خودشناسی) از یك سو و حاضر شدن در عالم بقا از سوی دیگر است. به همین دلیل ارتباط با خود، شامل ارتباط با همة هستی خواهد بود. وقتی انسان توانست در عالم دینی مستقر شود، در آن حالت متوجه نسبت خود با خداوند میگردد كه او «رب» است و ما «عبد». انسان در چنین حالتی همهچیز را از زاویة وظیفه میبیند تا از آن طریق عبودیت خود را كه عین ارتباط با پروردگار است، محفوظ بدارد. در كتاب حاضر، ضمن بیان تعریفی از عالم انسان دینی ـ عالمی كه انسان را متوجه انس با حقیقت میكند ـ زیباییهای به سر بردن در چنین عالمی مطرح میشود. همچنین ریشة بحران بیهویتی بشر مدرن و راه برونرفت از آن بیان و در پایان با تشریح مشخصات عالم دینی، چگونگی زندگی در این عالم بازگو میگردد." |