| • چکیده : |
,"این مجلد از مجموعه‌ی حاضر به معرفی "عبدالعظیم قریب" ـ استاد، مولف، و محقق معاصر ـ و آثار وی اختصاص دارد. گفتنی است وی در گرگان اراك متولد شده و مقدمات زبان‌های فارسی و عربی را در مولد خود آموخت. در سال 1311 هـ . ق به تهران آمد و به فراگیری اطلاعات عمومی و تكمیل تحصیلات خود پرداخت. در 1317 هـ . ق در مدرسه‌ی علمیه به تدریس زبان فارسی مشغول شد و پس از آن در مدرسه‌ی نظام، مدرسه‌ی سیاسی، مدرسه‌ی ایران و آلمان، دارالفنون، دارالمعلمین، بنگاه وعظ و خطابه، دانشكده‌ی ادبیات، و دانشسرای عالی تدریس كرد. وی نخست، قواعد فارسی (در سه دوره) را به سبك دستورهای زبان اروپایی تدوین كرد و پس از آن یك دوره‌ی چهارجلدی دستور نوشت كه سال‌های سال به طور مرتب چاپ شد و در واقع رایج‌ترین كتاب درسی ایران بود. وی سرانجام در سال 1344 هـ ش بدرود حیات گفت و در ایوان آینه‌ی حضرت عبدالعظیم (ع) به خاك سپرده شد." |