| • چکیده : |
,"آن‌چه در این مجموعه فراهم آمده گفتارهایی در باب تربیت اجتماعی، با تاكید بر نقش پنهان و آشكار عوامل آسیب‌زا و چگونگی تعامل فرد و جامعه است. در گفتار نخست، زندگی عاریه‌ای در قلمرو تربیت اجتماعی، و درگفتار سوم و چهارم مولفه‌های نظریه‌های تربیت اجتماعی با تاكید بر جنبه‌های متمایز اجتماعی كردن و اجتماعی شدن بررسی گردیده است. در گفتار پایانی به نقش "خود" و چگونگی توسعه‌ی آن در فرآیند شكل‌گیری شخصیت پرداخته شده است. سخن اصلی نویسنده این است كه اجتماعی كردن فرد مانع اجتماعی شدن اوست. وی بر این اساس می‌گوید: در تعلیم و تربیت آن‌چه محور قرار می‌گیرد طبیعت، اراده، خواست و نیاز فطری فرد است كه باید توسط اولیا و مربیان مورد تایید قرار گیرد. هرگونه تغییر و تبدیل یا تحریف و تجمیل كه ماهیت و هویت فردی او را مختل سازد پذیرفته نیست. از همین روست كه باید فرصت‌ها و زمینه‌های تربیتی به شكل آزاد اما متعهدانه فراهم شود تا شخصیت كودك به منزله‌ی یك پروسه و نه یك پروژه، و به مثابه‌ی یك جریان تكوینی، و نه تدوینی، رشد یابد و هر فردی به تناسب شاكله‌ی خویش و راه و روش منحصر به فرد خود، به كمال فردی و اجتماعی برسد." |