| • چکیده : |
,"استاد شهید مطهری دینشناسی دیندار بود. وی در عرصة عرفانپژوهی از دو رویكرد بهره برد: نخست رویكرد و رهیافت بروندینی، به این معنا كه عرفان و عارفان از جنبة معرفتشناسی و فلسفة عرفان را، مورد تحقیق، كاوش و پردازش قرار داد تا ریشههای تاریخی، معرفتی، جامعهشناختی و معنویتگرایانه و روانشناختی عرفان و تصوف را تبیین، توصیف و تحلیل نماید؛ و دوم؛ رویكرد و رهیافت دروندینی به این منظور كه نسبت عرفان و اسلام، معرفتشناسی عرفانی اسلام، ویژگیها و مختصات عارفان مسلمان، اصول، مولفهها و مقامات و منازل عرفانی، زبان عرفان و... را با توجه به آیات قرآنی و احادیث و روایات اسلامی تحقیق كند. نوشتار حاضر در راستای دیدگاههای استاد مطهری دربارة عرفان به نگارش درآمده و شانزدهمین شماره از مجموعة «چلچراغ حكمت» است." |