| • چکیده : |
,"پس از آغاز دیانت اسلام، در ایران گروهی از مشایخ به طرح مسال? عرفان اسلامی مبادرت ورزیدند و هم? آنها به گوشهگیری، دوری از جامعه، خودنگری، خودجویی و خودمحوری پرداخته و از سایرین و جامعه گسستند. آنان عرفان را در تاثرات و تعصبات و دانش محدودی خلاصه نمودهاند كه مغایر با تفكرات حافظ است. حافظ با مطالع? عمیق در عرفان، خط دیگری را دنبال نموده است: عرفان حافظ را باید با مهر و عشق، دوستی و مسرت و امید به زندگی و پویایی و جد و جهد تعبیر و تفسیر نمود. كتاب حاضر در بخش نخست به تفاوت نظم و شعر، تعریف هنر، معنای ایهام و استعاره و صفت التفات اختصاص یافته است. اصلاح و تصحیح برخی از ابیات حافظ، بخش دوم كتاب را تشكیل میدهد. در بخش سوم حافظ از ابعاد گوناگون، معرفی شده و در بخش چهارم معنی و شرح برخی از ابیات حافظ درج گردیده است." |