| • چکیده : |
,"افلاطون در "ضیافت" داستانی را دربار? عشق نقل میكند كه بیشترین تاثیر را بر تفكر غربی تا قبل از پیدایش روانكاوی داشته است. بدینترتیب كه انسان در ابتدا به شكل كلیتی متشكل از اجزای زنانه، مردانه و دوجنسی قدم به این جهان میگذاشت. او دو صورت، چهار دست و پا و دو اندام تناسلی داشته و قادر بود كه هم به سمت جلو و هم به سمت عقب حركت كند. چنین حالتی هراس خدایان را برمیانگیخت كه انسان با این توانایی بتواند به جایگاه آنها صعود كند. به این دلیل، زئوس، انسان را به دو نیمه كرد و پس از آن هر نیمه در جستوجوی نیم? دیگر بود. این اسطوره شامل برخی اجزای اساسی دربار? ماهیت عشق است كه تا زمان شكلگیری روانكاوی پوشیده مانده بود. از جمله این كه عشق، بازیابی حالت ابتدایی كمال مطلق و حالت از دسترفت? دو جنسیتی است كه به زمانهای ابتدایی كودكی بازمیگردد و همچنین این مطلب كه احساس عاشقانه برخاسته از یك جدایی دردناك و جابرانه است. زخمی كه برجای میماند در یك رابط? عاشقانه التیام مییابد. در این معنی، عشق خصلتی درمانگرانه پیدا میكند. در كتاب حاضر مباحثی در باب ماهیت عشق تحت پارهای از این عناوین مطرح گردیده است: از آشنایی تا عاشقی؛ روانكاوی عشق؛ عشق و دیدگاه تكاملی؛ انواع عشق؛ زیستشناسی عشق ـ عشق به مثاب? یك اعتیاد؛ و عشق و فرهنگ." |