| • چکیده : |
,"نویسنده با اشاره به اینكه فلسفه خلقت انسان شناخت جهان است تحلیلی ارائه میدهد از چهارچوب و مبانی شناخت انسان. شناخت كشف حقایق خارجی است. حقایق هم دو جنبه دارد ظاهر و باطن. از همین جا نتیجه میگیرد علم و آگاهی صحیح علمی است كه متوازن باشد و حاوی علوم تجربی و علوم فراحسی و غیبی باشد بنابراین تفكیك و رها كردن هر كدام از این ابعاد شناخت بشری را ناقص و پیامدهای منفی خواهد كرد. نویسنده از روابط غیبی پدیدهها سخن میگوید و پیش بینی میكند تمدن نوینی كه در آینده ساخته شود باید ایمان به غیب در آن لحاظ شود همان حرفی كه آندره مالرو گفته بود كه قرن بیست ویكم قرن معنویت است و یا اصلاً نخواهد بود." |