| • چکیده : |
,"«این ماییم كه فراموش كرده‌ایم! اولین و اصلی‌ترین راه را در آخرین گام هم نپیموده‌ایم و این چه انتظار عجیب و منتظر غریبی است كه منتظرش هستیم! ما حتی یك بار، به او پناه نبرده‌ایم! نزدیك‌ترین یار را، با خطای خود، چه دور انگاشته‌ایم! و چه‌قدر فراموشش كردیم! چه‌قدر تنهایش گذاشیم! و تنها نمكی بودیم بر زخم دیرینش! و همه و همه، فراموشمان كردند و آن كس كه به یادمان بود فقط او بود، فقط او!» آن‌چه از نظر گذشت، بخشی است از كتابچ? حاضر كه از چندین نامه و سخن، دربار? امام زمان (عج)، و نحو? ارتباط با ایشان تشكیل شده و از آن جمله است: حیرانی؛ لاف عشق؛ دوای درد؛ او هنوز از یاد نبرده است؛ و اكسیر محبت." |