| • چکیده : |
,""مد جدید نویسندگی" از مقاله‌های خوب "علی دشتی" ـ نویسنده، منتقد و سیاستمدار برجست? معاصر ایران ـ است كه با توجه به تاریخ نوشته شدن آن (1312 هـ . ش) استعداد تحلیل و داوری نویسند? جوان را در نقد زبان فارسی معاصر نشان می‌دهد. دشتی در توجیه كاربرد واژ? مد در آغاز مقاله، از ادیبان معاصر به طعنه اجازه می‌خواهد تا این كلمه را در همین معنی مصطلح امروزی آن، به كار ببرد، زیرا نمی‌داند مد در فارسی زمان بیهقی یا فارسی قبل از فتح عرب، چه بوده است. وی پس از اشاره به رواج مد در خوراك و پوشاك، به وضع زبان فارسی در جامع? ایرانی آغاز مشروطه می‌پردازد كه در آن هرچند ساده‌نویسی معمول شده بود، اما كاربرد كلمات و تركیبات و تعبیرات بیگانه نیز خیلی مد بود. دشتی در پی این مقدمه، به تمایل فارسی سره‌نویسان از یك سو و طرفداران سبك فارسی بیهقی از سوی دیگر می‌پردازد و فارسی سره‌نویسی را نوعی بیماری می‌داند كه گریبان جوانان وطن‌پرست را گرفته است. به گمان اینان وجود لغات عربی در فارسی یادگار شكست قادسیه و نهاوند و توهین به شئون ملی است؛ در حالی كه وطن‌پرستی واقعی در این است كه زبان به سوی كمال برود. اگر لغات عربی را از زبان فارسی بیرون بریزیم زبان ما ناقص‌تر خواهد شد. این كتاب به نقد آثار علی دشتی در حوز? نقد ادبی اختصاص یافته است. برخی از این آثار عبارت‌اند از: در قلمروی سعدی؛ سیری در دیوان شمس؛ دمی با خیام؛ كاخ ابداع؛ نگاهی به صائب؛ تصویری از ناصرخسرو؛ نقد شعر صوفیه؛ نقشی از حافظ؛ و سایه." |