| • چکیده : |
,"علیاكبر قزوینی، كه بعدها به "دهخدا" شهرت یافت، در سال 1279 هـ . ق در تهران دیده به جهان گشود. دروس قدیمه از صرف تا اصول فقه و كلام حكمت را نزد مرحوم شیخ غلامحسین بروجردی گذراند و در بیستسالگی وارد مدرس? علوم سیاسی شد. در همان زمان در حین تحصیل به دستیاری معلم ادبیات فارسی مدرس? علوم سیاسی برگزیده شده و بعد از تكمیل تحصیلات به عنوان منشی سفارت ایران راهی بالكان گردید، اما با شروع مشروطه به ایران بازگشت. در همان روزگار روزنامهنگاری را با شبنامهنگاری آغاز كرد و بعد از آن آشناییاش با میرزا جهانگیر شیرازی و میرزا قاسم تبریزی باعث شد تا به عنوان سردبیر روزنام? صور اسرافیل به كار در حوز? مطبوعات بپردازد. وی پس از انتشار روزنامه صوراسرافیل در ایران و اروپا، همچنین نشر روحالقدس و سروش در خارج از كشور به ایران بازگشت و نمایند? دور? دوم مجلس شورای ملی شد. بعد از شروع جنگ جهانی اول از سیاست فاصله گرفت و شروع به تدوین لغتنامه كرد. دهخدا در حین تدوین لغتنامه، ریاست دفتر وزارت معارف، ادار? تفتیش وزارت عدلیه، و مدرس? علوم سیاسی و نیز عضویت در هیات رئیس? نخستین كنگر? نویسندگان ایران و انجمن هواداران صلح را برعهده داشت، اما همواره به آثارش به ویژه لغتنامه میاندیشید. نگارنده در كتابچ? حاضر به شرح زندگی مرحوم "علیاكبر دهخدا" و نیز فعالیتهای وی در حوز? روزنامهنگاری میپردازد." |