| • چکیده : |
,"در فیلم‌نامه‌ی حاضر به كارگردانی "بیلی وایلدر" و "ریموند چندلر"، "والترنف" با ورود به زندان طی نامه‌ای به "بارتن كیز" ـ مدیر امور ادعای خسارت ـ می‌نویسد: "كیز عزیز! فكر می‌كنم وقتی این حرفا رو بشنوی، اسم شونو بذاری اعترافات من. خودم از كلمه‌ی "اعتراف"، خوشم نمی‌آد. فقط می‌خوام یه اشتباه تو رو اصلاح كنم، اشتباهی كه اصلا نمی‌دیدی و علتشم این بود كه درست، پیش روت بود. تو خیال می‌كنی به عنوان مدیر امور ادعای خسارات، آدمی هستی كه هیچ كس نمی‌تونه ادعای دروغی رو بهت بقبولونه. خب شایدم هستی ولی بیا دوباره نگاهی به این پرونده‌ی ادعای خسارت دیتریكسن بندازیم. هم‌چون پرونده‌ی حادثه و غرامت مضاعف. تو معتقد بودی اتفاقی كه افتاده، حادثه نبوده. قبول. گفتی خودكشی هم نبوده. قبول. گفتی قتل بوده، اما تو یه اشتباه داشتی. وقتی كار به اون جا رسید كه قاتلو شناسایی كنی، تشخیصت درست نبود. قاتل اون كسی نبود كه تو فكر می‌كردی. می‌خوای بدونی كی دیتریكسن رو كشت؟ من دیتریكسن را كشتم. من، والترنف، كارمند شركت بیمه، سی و پنج ساله، مجرد، بدون هیچ زخم یا نشانه‌ی آشكار. به خاطر پول و یه زن زیبا كشتمش و دست آخر نه پولی گیرم اومد نه اون زن. جالبه نه؟"." |