| • چکیده : |
,"غلو در دین از دیرباز در میان پیروان همة ادیان، كم و بیش بوده و یكی از بزرگترین آفات دینداری است. در میان همة جوامع كسانی بودند كه پیامبر، و رهبرشان را مقام بالاتر از شان آنان بخشیده و گاه آن را تا سرحد الوهیت ارتقا دادند. آنان با متاثر شدن از شان یك انسان همانند خودشان، آنان را دارای مقام افسانهای و فرا انسانی دانسته و با این كار شاید در ظاهر خواستند خدمت به دین و رهبرانشان كرده باشند، اما در باطن به آنان خیانت و ستم كردهاند. باید دانست كه همة امامان و اولیا و عارفان دینی از مدح و ثنای دروغین و یا كرامات ساختگی به دور از عقل مستغنیاند و غلو در دربارة مقام آنان یك نوع دوستی جاهلانه است كه آسیبش به مراتب بیش از نفعش است. كتاب حاضر دربارة علل غلو در دین و مخالفت اسلام با این امر، همچنین مصادیق غلو و آفات آن به نگارش درآمده است." |